Namusu Batasıcalara

Namus deyip dövüşürsünüz
Namus deyip kan dökersiniz
Namus deyip öldürürsünüz
Namus deyip kendinizi översiniz

Siz aslında namus diye diye ölürsünüz
Namussuz deyip anayı evlattan götürürsünüz
Bedeni ölmeden toprağa gömer
Kafa teklemeyip,Allahın canını öldürürsünüz

Ağalarınız,feodal yapınız namustan başka birşey bilmez
Sizin namus anlayışınız ölümden ibarettir oysaki
Namus diyerek insanlığınızı öldürürsünüz
Reddedersiniz namus dışında birşeyi öğrenmeyi

Namus diyerek öldürür,öldürdüğünüzle birlikte insanlığınızı da öldürürsünüz
Oysa insana özgü bir kavramdır namus
İnsanlık yoksa,namus kavramı zaten olmaz
Sizler insanlıktan çıkmış bedeninizde namus derdine düşersiniz

Ar damarı çatlamış bir toplumun,insan parçaları
Siz öldürmeye devam edin ağalarınızın soyu tükeninceye dek öldürün
Bugünün yarını,yarının sonraki günü var ne de olsa
Sorulur elbet adı piç kalan yetimin hesabı öbür dünyada

Nupelda KARABUĞDAY


Dipnot:Yukarıdaki fotoğraf,amcasının oğlu tarafından tecavüze uğrayıp hamile kalan daha sonra NAMUSSUZ diye kardeşleri tarafından öldürülen Güldünyaya ve bebeğine aittir...Bu şiir Güldünya ve onun kaderini paylaşan kadınlarımızın anısına yazılmıştır.

KUTLU OLSUN

86 yil önce bugün cumhuriyet kurulmuş
Yani devletin seçimlerle başa geldiği yönetim biçimi
86 yıl öncekiyle bugünün seçimlerini çocuğun önüne koysak
Anlar o biçimle bu biçimi

Bu biçim ekmek,kömür biçimi
Yani al kömürünü ,sat vatanını
Bu biçim insanların zaaflarıyla oynanan bir biçim
O biçim riya kokan biçim

Bu millet öyle bir millet ki
Atatürkten sonra her gelen ceplerini doldurdu ama hala ayakta durabiliyor
Her gelen gemiler uçaklar aldı bu yönetim biçiminde
O halde doldur cebini,yönet ülkeni esas alınıyor bu biçimde

Hiçbirşeye acımamda hayatlarının baharında solan çiçeklere acırım
Devletin başındakiler yan gelip yatarken,ağlayan anaların sessiz çığlıklarına acırım
Onların politikası ‘gidenler gitsin kalanlar bizim olsun’
Şuan ki evrim geçirmiş cumhuriyetin değil 86 yıl öncesinin hatırına
Hepinizin CUMHURİYET BAYRAMI KUTLU OLSUN…

Nupelda....

Bir bebeğin şiiri

Ağlamaya hazır bir bebek var bedenimde
Dudaklarını büzmüş,gözlerini kısmış sanki birazdan başlayacak
Bebeği susturmak mümkün değil
Oyuncak versen de,süt versen de susmayacak


Bir şizofrenik taşıyorum bedenimde
Birazdan sancım patlayacak,yerle bir edeceğim ne varsa kıracak
İlaçla tedavisi yok,sakinleştirmek mümkün değil
Ne zaman durmak isterse o zaman duracak


Pişman bir mahkum var bedenimde
Sılaya hasret,belki de kaçacak
Ağlayacak sabahlara kadar,pişmanlık ve hasret kolay değil
Yapabilceği tek şeyi yapacak,sabredecek susacak


Ben mahkum şizofreni hastası bir bebeğim
Ağlasam da,delirsem de,tutuklansam da bir bebeğim
Benim kötülüğüm dokunmaz size,kötülüğüm kendime
Ben sadece bir bebeğim.


nupelda...