Zannedersem ne yazacağımı bilmiyorum
Belkide yazacaklarımı engellemeye çalışıyorum
Beynimden geçenler sözcüklerime değmemeli belkide
Çünkü yazının sonunu ilk defa kestiremiyorum
Kalbim kırık, kırıldı bir kişi tarafından
Sustum cevap veremedim o an
Ağır bir konuşmaydı,taşıyamayacağım kadar ağır
Umarım geçecek bu içimdeki kahır
Gözlerim dalıyor,boğulacak gibi oluyorum
Dramatik yazılar bana göre değil biliyorum
Ne çare içimdeki melankolik susmuyor
Dalıyor yeniden gözlerim,bir de yaşlar durmuyor
Keşke fotoğraf karelerindeki gibi olsam
Oradan görenlerin sandığı gibi hani
Ağzım kulaklarımda, patates derken
32 dişimin bariz göze battığı karelerdeki gibi
Hayalperest mi olmalı,realist mi karar veremiyorum
Kararsızlıklar dünyasının baş karakteriyim
Yaşamın çeyreğinde,özlemleri beş geçiyorum
Trajikomik bir filmin başrol garantisindeyim
Nupelda KARABUĞDAY
