PAYIMA DÜŞEN ÇOCUKLUK

Camdan heykeller yaptım hayat üzerine
Çeşitli şekillerde duygulara dair
Bir gün kırıldı heykeller, parçalandı
Ellerime battı ellerim kanadı

Oysaki göğün mavisi verirken kendini siyaha
Yıldızlar siyaha inat parlardı hep
Acıya inat yaşamak gibiydi onlarınki
Siyaha inat bembeyaz parlamak

Ellerimin kanamasına aldırmadan
Yapabilir miydim ki yeni heykeller?
Değer miydi onların ihtişamsı güzelliklerine?
Yeni acılar mayalayabilir miydim avuçlarımda?

Yok ki masumluğu inadına bencil hayat
İlmek ilmek sökülüyor çocuksu gülüşlerimiz
Hayat hecelerimizi alıyor almasına da
Gülüşlerimizi bıraksa bari

Yüreğimiz bir dere misali
Dönüyor dolaşıyor ağlıyor
Gideceği yeri bulamıyor
Sonunda oluk oluk taşıyor

Elimde pembe balon kokusu
Dizimde takılıp düştüğüm taşın izi
Yüzümde tuzunun tadı kalmış gözyaşlarım
Şimdilerde bir çocukluk geçer hatırımdan


Yaşamın en güzel yerinde olmak
Çocuklukta yaşamak isterdim
Yetişkinlik bana göre değil
Seneleri bölseler payıma düşer mi çocukluk?


N. Karabuğday

ZAMANSIZLIK HALİ

Bazı zamanlarda dursun istiyorum her şey
Anlamsızlaşıyorlar çünkü…

Bazı zamanlarda kocaman bir fil oturuyor üzerime
Ağlasam gitmiyor…

Bazı zamanlarda yanıyor canım, elim ayağıma dolanıyor
Islanıyor yanaklarım, bir şey değişmiyor…

Bazı zamanlarda dönüyorum kendime
Ve en çokta bu zamanlarda nefret ediyorum kendimden

Bazı zamanlarda anlıyorum çaresizlik neymiş
Çare “biz” olsakta…

İşte bu gibi zamanlarda açıyorum bu blogu
Üç kelime iki satır karalıyorum…

Sadece bu zamanlarda gidiyor üzerimdeki fil
Yanaklarım kuruyor
Bir şeyler değişir gibi oluyor
Ve ben kendimi seviyorum
İşte tam da bu gibi zamanlarda…


N. Karabuğday

SİZ O ÇOCUKLARI YENİ Mİ ANLADINIZ?

Yıllardır açlıkla sınanan
Yaşam savaşı içerisinde
Annelerin çocukları arasında
Tercih yapmak zorunda kaldığı
Bir kıta var yeryüzünde

Yıllardır insanlığın gözünün içine sokulan
Her yerde demogojiyle adının anıldığı
Amerika’daki çocuklarla karşılaştırılan
Gariban çocukların olduğu
Bir kıta var yeryüzünde

Afrika kıtası…

On yıllardır, açlığı diğer tüm kıtalara yayılmış
Tüm dünyanın açlığını anlamış bir kıta…
Şimdi ise 21. yüzyılda yok olmayla burun buruna!

Bir yardım çağrısı sarıyor dünyayı
Afrika’ya yardımlar, “insanlık” ölüyor sloganları atılıyor

Yıllardır konuşulan Afrika gerçeğinin telaşı
Şimdi sardı insanoğlunu
Şimdiye kadar neredeydin insanoğlu?
Dillerden düşürmediğin Afrika açlığını
Her 6 dakikada 1 çocuk ölmeye başlayınca mı fark ettin?

Büyük dünya ülkeleri şimdi mi vardı bu gerçeğin farkına?
Sizce şimdi mi?
Yoksa bu da mı diplomasi oyunlarının bir parçası!
Bu siyaset oyununa “en fazla yardımı yapan popüler ülkeler” mi katılıyor?
Yeni rant elde etme modası Afrika üzerinden mi sağlanıyor?

Yeni mi öğreniyoruz Afrika’nın aç olduğunu!
Şimdi mi farkına varıyoruz!
Bundan yıllar önce bir fotoğraf yayınlanmıştı Afrika’dan
Ölmek üzere olan bir bebeğin üzerine gelen akbabanın fotoğrafı
O fotoğrafta mı sizi dürtmedi?
O karede de mi anlamadınız gelecekti gerçeği?
O günden bugüne ne yaptınız ki?
Şimdi teker teker Afrika’ya dökülüyorsunuz
Sizce şimdi mi başladı açlık?
Gazeteler manşetler atıyor
“2011 Somali’nin açlık yılı” diye
O çocuklar yıllardır açtı
Siz onların açlığını şimdi mi anladınız?
Evet…
Ölüyor…
Ölen bir şeyler var…
İnsan mı?
Yoksa yıllardır sessiz kaldığınız “insanlığınız mı”?
Orası tartışılır

N.KARABUĞDAY