NESİN Kİ?

Kaf dağının ardındaki inci misin?
Kimsenin bulamadığı
Dillerden düşmeyen
Hint kumaşı mısın?
Dünyanın 8'inci harikası mısın?
Batan geminin malı mısın ki
Unutamayayım seni?

Nupelda Karabuğday

HAFIZA KAYBI

Çekiyor gözlerinin buğusu
Durduramıyorum kendimi
Bağlasam diyorum halatla kendimi
Çekemesen kendine beni
Ya da bağlasam gözlerimi
Görmesem seni, hiç görmesem
Bence en iyisi hafızamı kaybetmek
Vursam duvardan duvara başımı
Unutabilir miyim o zaman varlığını?
Doğru ya!
Varlığın değil ki canımı yakan
Yokluğun...
Unutabilir miyim onu?
Zaten hiç yokmuşsun
Hiç tanımamışım gibi davranabilir miyim?
Her yerde sana dair notlar görüyorum
Her kelime isminle başlıyor
Bugün kaç kere adını telafuz ettim
Sanırım o kadar matematiğim yok!
Herşey bir yana da...
Biliyor musun
Yüreğim acıyor..
Hem de çok acıyor!
Yokluğun geliyor saplanıyor
Kanatıyor sol yanımı
Ağlıyorum ses yok
Bağırıyorum ses yok
Susuyorum ses yok
Yok ki sana dair hiçbirşey
Tek varolan şey
Yokluğun...
Onu da unutmalıyım...
Başımı diyorum..
Vursam duvara
Hafızamı kaybedip
Unutabilir miyim ki seni?

Nupelda KARABUĞDAY

BAŞLIKSIZ...

Gel gör ki hayatta
Paranın dahi ilaç olamayacağı
Tek yara,tek acı
Ölüm

Adı gibi soğuk
İtici
İç gıcıklayıcı
Ürkütücü

Her adı geçtiğinde
Gurbette oluşuma
Sevdiklerimden ayrılığıma
İsyan ettirir beni

Ciğerimi yakar
Göğsümü daraltır
Bir sızı iner gözlerime
Yanağımdan süzülür mechule

Lakin kaçamayız ondan
Kaçsak da bulur zaten
Gölgemizde saklıdır
Çıkacağı gün belli olmaz

Her an hepimize
En sevdiklerimize
Yahut bizzat kendimize
Gelip yapışabilir amansızlığı

İnsan ne için üzülür?
Madem sonunda "ölüm" var
Neden kendi kendine dar eder
Yok eder dünyasını

Madem sonunda ölüm var
Küslükler niye
Nedendir bu düşmanlıklar
Kefenimize mi saracağız kinimizi?

Ölüm her karşıma çıktığında
Bir kez daha anlarım yaşamın kıymetini
Bir kez daha sarılırım sevdiklerime
Ve "özrü" başa alırım kelime haznemde
Bir de şarkı dolanır beynime....:

Ölüm var ölüm ölüm
Kalp kırmak değil çözüm
Unutma bir gün!
ÖLÜM VAR ÖLÜM...


Nupelda KARABUĞDAY