Karşılıksız aşk belki de sahte peygambere inanmak gibi birşey
Neye inanmak istiyorsan ona inanırsın
Sen şekillendirirsin
Sen büyütürsün beslersin aşkı
Gecene gündüzüne onu katarsın
Gözlerinin içinde boğulur kalırsın
Sen onun aklına hiç gelmezken
O senin aklından hiç gitmez
Bazen ağlarsın içten içte
Canın sıkılır yine de isyan edemezsin
Bu aşkı sen seçtin sonuçta
Belki de aşkın karşılığını beklemek bencilliktir
Karşılık beklemeden seversin
Ümit edersin, olmazsa da sevmekten vazgeçmezsin
Belki bir sevgilisi olur
Yine de bağırıp çağırmaya hakkın yoktur
Sen sadece seversin
İçten ve samimi...
Gecenin bir vakti yatağa girersin
Gözlerini kaparsın gözünün önüne gelir
Sonra da ardı ardına gözlere yaşlar gelir
Aslına bakarsanız karşılıksız aşk;
En ağır AŞKtır.
Ne başı bellidir ne sonu
Ne başlamıştır ne de bitmiş
Ortalarda bir yerlerdedir
Ne birleşme vardır ne de ayrılık
Tek yaptığın eylem "sevmekten" ibarettir
Seversin,seversin,seversin
Bir de o aşkın üzerine yazılar yazarsın
Sonra da oturur ağlarsın
Ağlama! Bak ben ağlıyor muyum?!
Evet ağlıyorum...
Ağlama,ağlama...
Sevmiyorsa sevmiyor
Dünyanın sonu değil ya...
Hem şairin de dediği gibi
Daha öncekiler gibi bu da biter
Bite bite ben de biterim olur biter
Bitmese en iyisi tabi...
Başlamamış bir aşk biter mi ki?
Tek kişilik yaşanan ne?Aşk mı ki?
Tek kişilik çift kişilik aşk diye 2'ye ayrılıyor sanırım
Tıpkı yatak gibi yani..
O halde doğrudur aşk eşittir yatak mentalitesi
Aşk eşittir yatak ise yatak eşittir yalandır
O halde AŞK DA YALANDIR...
Şimdi kulağımda bir şarkı dolanır
"Yalandan da olsa ne güzel güldün bu "sabah" bana"...
Platonik Karabuğday
